OSTROWSKI N i k o ł a j A l e k s i e j e w i c z, ur. 16 (29) IX 1904 wieś Wilia na Wołyniu, zm. 22 XII 1936 Moskwa, prozaik. Pochodził z rodziny robotniczej. Ukończył czteroklasową szkołę powszechną, dwuletnią szkołę ludową oraz studiował w zaocznym Uniwersytecie Komunistycznym im. J. Swierdłowa. Uczestniczył w wojnie radziecko-polskiej. Po demobilizacji pracował jako działacz Komso-mohi. W 1926 przeszedł na rentę inwalidzką. Sparaliżowany i ociemniały napisał powieści Jak hartowała się stal (Kak zakalałaś stal, 1932-34) oraz Zrodzeni z burzy (Rożdionnyje buriej, 1936). Powieść Jak hartowała się stal zdobyła wielką popularność. W 1934-66 ukazała się ona 313 razy w 53 językach ZSRR i świata. W Polsce do 1977 miała dziesięć wydań. Było to sztandarowe dzieło realizmu socjalistycznego. W sposób sugestywny, choć uproszczony, spożytkował w nim autor tradycyjną strukturę Bildungsroman, którą wypełnił materiałem tematycznym opartym na wątkach autobiograficznych. Jako wzorzec bezrefleksyjnego poświęcenia powieść zaliczono do kanonu radzieckiej literatury dla młodzieży. Prezentowała wzór osobowy komsomolca Pawki Korczagina, którego akceptacja i realizacja przez młodzież radziecką lat 30. i 40. była niemal powszechna, zanim po latach zawarte w powieści przesłanie ideowego całopalenia okazało się anachroniczne. Powieść ta wywarła również wph/w na radziecką beletrystykę młodzieżową. W.W.
