OSIEJEWA Walentina Aleksandrowna, ur. 15 (28) IV 1902 Kijów, zm. 15 VII 1969 Kijów, prozaik. W 1923-40 pracowała w tzw. komunach i domach dziecka. Doświadczenia z tego okresu wykorzystała w swej twórczości literackiej. Próbowała swych sił w poezji, ale główną formą jej wypowiedzi literackiej stała się obyczajowa proza środowiskowa. Debiutowała w 1937 opowiadaniem Griszka (1937, Griszka) o losie dzieci osieroconych, tzw. biesprizorników. Dla najmłodszych pisała opowiastki, bajeczki i miniatury literackie o tematyce obycza-jowo-moralnej, m.in.: Ryżyj kot (1944, Rudy kot), Czarodziejskie słowo (Wołszebnoje iłowo, 1944), Nic trudnego (Prostoje dielo, 1949). Kontynuuje w nich tradycje lit. dydaktycznej XIX w. (L. Tołstoj, K. Uszynski). Popularność zdobyła tzw. powieściami szkolnymi tworzącymi trylogię Wasiek Trubaczow i jego koledzy (Waslok Tmbaczow i jego towariszczi, 1947, 1952, 1957). Wydała także dylogię powieściową dla dziewcząt, opartą na motywach autobiograficznych: Dinka (1959, Dinka) i Dinkaproszczajetsia s dietstwom (1969, Dinka żegna się z dzieciństwem). H.W.
