ORŁÓW S i e r g i e j S i e r g i e j e w i c z, ur. 22 VIII 1921 wieś Miegra (obwód wołogodzki), zm. 7 X 1977 Leningrad, poeta. Pochodził z rodziny nauczycielskiej. W czasie II wojny światowej walczył na froncie. W 1954 ukończył Instytut Literacki im. M. Gorkiego. Debiutował w 1940 wierszami zamieszczanymi na łamach prowincjonalnych gazet. Należał do pokolenia poetów, których ukształtowała wojna. Bohatera jego utworów cechuje romantyczna podniosłość oraz świadomość spełnienia wielkiej misji historycznej. Taki jest np. bohater jednego z najbardziej znanych wierszy O. Jego zaryli w szar ziemnoj (1944, Zakopali go we wnętrzu kuli ziemskiej). Swoje wiersze z lat wojny O. opublikował w zb. Front (1942, Front) i Trietja skorost' (1946, Trzeci bieg). Tonacja tych wierszy jest tragiczna; w 1946 krytyka literacka zarzucała mu pesymizm. W latach 50. i 60. krąg tematów w twórczości poety rozszerza się. O. przedstawia portrety prostych ludzi i ich losy na tle cichego pejzażu Północy Rosji - ojczyzny poety (zb. Stichotworie-nija - 1956 i 1959, Wiersze). Pisze również o miejscu człowieka w historii. W wierszach z ostatniego okresu twórczości, jak np. w zb. Wiernost' (1973, Wierność), O. dzieli się refleksjami z odbywanych podróży. Wiele utworów O. ukazało się pośmiertnie, m.in. Linka (1982, Liryka). W.O.
